|
Art Director
Rettore Prof. Jerzy Stuhr
Paanstwowa Wyzsza Szkola Teatralna (Pl)
Statale Scuola Nazionale del Teatro di Cracovia
Responsabile per il
Capofila
Maurizio Boldrini - Università degli
Studi di Siena
Coordinatore Organizzativo
Dott. Gianni Berardino
Promotori
Unione Europea e Università degli
Studi di Siena
Agreement U.E. 2003-1389\001-001 clt ca13
Co-organizzatori
Statale Scuola Superiore del Teatro di Cracovia,
Università Paris Dauphine, Comune di Siena, Comune di Montalcino-Festival
Internazionale della Val d’Orcia e di Montalcino.
Collaborazioni e adesioni
nei diversi Paesi
Teatro Metastasio Stabile della Tosana,
Comune di Roma, Teatro del Lido di Roma, Provincia di Siena, Centro
di produzione teatrale laLut, Centro Drammatique National de Montreuil-Parigi,
Théatre du Fil di Parigi, Elicona Servizi Culturali, Regione
Toscana, Università Jagiellonski di Cracovia, Comune di
Cracovia, Istituto Polacco di Cultura a Roma, Istituto Italiano
di Cultura a Cracovia.
Con il contributo
della Fondazione Monte dei Paschi di Siena
|
Edgar
Walpor, l'uomo con le valigie - Il Progetto 
"Podróz Edgara Walpora - czlowiek z
walizkami" to Projekt Europejski stworzony przez laLut, centrum
poszukiwan teatralnych w Sienie, i zrealizowany przez Uniwersytet
w Sienie, glównego organizatora miedzynarodowej wspólpracy,
a sfinansowy ze srodków pochodzacych z Komisji Europejskiej
w ramach Programu Ramowego "Kultura 2000".
Razem z nimi projekt wspóltworzyli: Panstwowa Wyzsza Szkola
Teatralna w Krakowie, Uniwersytet Paryski Dauphine, Urzad Miasta
Siena, Urzad Miasta Montalcino wraz
z Miedzynarodowym Festiwalem Val d’Orcia w Montalcino, Elicona
Servizi Culturali
w Sienie, Provincia di Siena.
Swój wklad w charakterze sponsorów zaoferowali:
Fundacja Monte dei Paschi di Siena i oraz Urzad Miasta Krakowa.
Projekt narodzil sie z zamiaru polaczenia trzech
mlodych europejskich grup teatralnych: wloskiej, polskiej i francuskiej
wokól tematu: granicznosc i teatr, w nawiazaniu do dziela
i pamieci o trzech autorach z tychze krajów: P. P. Pasoliniego,
S.I. Witkiewicza, J. Geneta. Wspólnym celem stala sie realizacja
przedsiewziecia zlozonego z wystawy oraz trzech przedstawien teatralnych,
które beda prezentowane w czasie podrózy przez siedem
miast europejskich: Montalcino, Kraków, Wroclaw, Prato,
Rzym, Siena, Paryz.
Mówimy o granicznosci, aby sprowokowac do refleksji na
temat idei kresu, granicy, przejscia. Graniczny to wymiar praktyki
teatralnej, która w nie-miejscu sceny, odprawia rytual,
pociagajacy za soba inne linie oddzielajace rzeczywistosc od przedstawienia,
obecnosc od nieobecnosci, tekst od gestu.
Granicznosc to tozsamosc artysty, która przekracza, wraz
z kreatywnoscia, granice pomiedzy codziennoscia i tym, co w niej
jest nadzwyczajne. Witkiewicz, Pasolini, Genet potrafili przyjac
pozycje na granicy, z której bylo mozliwe utrzymanie odmiennego
spojrzenia na rzeczywistosc i na sztuke. W momencie, w którym
przewaza wymiar identycznego, wybór miedzy tymi autorami,
jako punkt wyjscia, oznacza dla nas konfrontacje z nasza aktualna
potrzeba odmiennosci, ze zdolnoscia postrzegania rzeczywistosci
w sposób wolny od regul komunikacji globalnej.
I w koncu, najzwyczajniej, kazde spotkanie z innoscia nastepuje
na granicy: projekt odpowiada na potrzebe wzajemnego wysluchania
sie, skonfrontowania, wzrastania trzech mlodych grup wraz z uzyciem
narzedzi kulturowych, które kazdy z nas niesie w swojej
walizce.
Liminalia - Wystawa realizowana przez Elicona Servizi Culturali
rodzi sie wokól idei postoju, przystanku, miejsca graniczacego
pomiedzy podróza a oczekiwaniem. W pustych miejscach wstepów
do teatrów, we foyer zostana przedstawione materialy wczesniej
zebrane i uformowane w nastepujacej kolejnosci: teksty, obrazy,
nagrania video, warsztaty.
Na Uniwersytecie w Sienie, w miejscu narodzin podrózy i
stacji lezacej w polowie jej drogi, odbedzie sie spotkanie na
temat granicznosci w odniesieniu do teatru i do dziela wybranych
trzech autorów. Temat zostanie przedyskutowany przez uczonych
róznych dziedzin z zakresu: teatru, krytyki literackiej,
socjologii, antropologii, semiologii.
Postac Edgara Walpora ze stron Kurki wodnej Witkiewicza najpierw
przeobraza sie w rysunek, potem w manekina teatralnego Tadeusza
Kantora. Ta postac, która przemawia bez glosu, figura na
skrzyzowaniu wielu ekspresji, podsumowuje swoim wdziekiem i swoja
silna obecnoscia teatralna energie i wyobrazenia, które
nas jednocza w tym projekcie. Czlowiek z walizkami stal sie dla
nas symbolem pragnienia podrózowania i spotkania, przebiegu
wzdluz linii granic i ich przekraczania, postoju w nasluchiwaniu
na progach, koniecznosci noszenia bagazu ojców, pozbywajac
sie ich ciezaru i uwalniajac z nich sile. Tu rozpoczyna sie podróz,
bez obawy przed konfrontacja, po to, zeby przekroczyc granice,
które nas okreslaja, nadaja tozsamosc i kaza nam stawic
czola rzeczywistosci. Jablko nie istnialoby bez skórki,
ale jak moglibysmy go skosztowac nie naruszajac jej?
|
Progetto "Edgar Walpor" - Programma UE Cultura 2000